Strona główna » Humanistyka » Mały Książę powraca

Mały Książę powraca

4.00 / 5.00
  • ISBN:
  • 978-83-7859-873-2

Jeżeli nie widzisz powyżej porównywarki cenowej, oznacza to, że nie posiadamy informacji gdzie można zakupić tę publikację. Znalazłeś błąd w serwisie? Skontaktuj się z nami i przekaż swoje uwagi (zakładka kontakt).

Kilka słów o książce pt. “Mały Książę powraca

Pewnego dnia w Pradze pojawia sie najmniej spodziewana osoba na świecie. Świadkiem tego jest pewien młody człowiek zaczynający swoją pisarską karierę. Mężczyzna w napotkanej osobie rozpoznaje Małego Księcia. Podczas wędrówki po Hradczanach wysłuchuje jego niesamowitej opowieści. Mały książę opowiada o swoich przygodach na różnych planetach, gdzie podróżował w poszukiwaniu swojego zaginionego baranka...

Polecane książki

Poradnik do gry The Sims 3: Skok w przyszłość to dokładna i bogato ilustrowana solucja zawierająca wskazówki do tego ostatniego już, pełnoprawnego dodatku do serii The Sims 3. Znajdziesz tu opis poszczególnych nowości w życiu Simów, w tym m.in. informacje na temat nowych karier i umiejętności oraz p...
Leksykon prawa karnego – część ogólna jest pierwszym w powojennym polskim piśmiennictwie opracowaniem, w którym, w uporządkowanej alfabetycznie formie hasłowej, szeroko omówiono podstawowe pojęcia z zakresu prawa karnego materialnego. Adresatem Leksykonu są przede wszystkim studenci prawa, dla który...
Obłędnie fascynująca seria o ambitnym rodzeństwie, próbującym szczęścia w szkole magii. Dwudziestoletnia Ryiah jest czarną maginią frakcji bojowej, ale nie jest Czarnym Magiem. Jeszcze. Niemal od zawsze pragnęła zdobyć legendarną szatę, jednak tylko tego jednego roku będzie mogła wziąć udział w ...
”Wiele hałasu o nic” to komedia autorstwa Williama Shakespeare'a z 1599. Należy do najczęściej inscenizowanych przedstawień tego autora.   Pięć aktów opowiada losy dwójki kochanków i mimo że jest to główny temat utworu, to śledzimy także losy Benedicka i Beatrice, których niecodzienne stosunki mają ...
Następna, XIII Olimpiada na pewno nie była pechowa, bowiem przyniosła kolejne rekordy. Federacja Niemieckiej Republiki Federalnej postanowiła zorganizować Olimpiadę jako jeden z punktów obchodów 800-lecia założenia miasta Monachium. W rozgrywkach wzięło udział 36 państw i to nie z trzech jak poprzed...
Poradnik do gry Mad Max to rozbudowane kompendium, zawierające wszystkie istotne informacje dotyczące rozgrywki. W poradniku znajdziesz szczegółowy opis przejścia każdej z misji fabularnych oraz misji pobocznych, wraz z zaznaczeniem wymagań potrzebnych do ich odblokowania i wskazówkami pozwalającymi...

Poniżej prezentujemy fragment książki autorstwa Andrzej F. Paczkowski

Andrzej F. Paczkowski

Mały Książę powraca

© Copyright byAndrzej F. Paczkowski & e-bookowo

Projekt okładki: Eliza Voss & e-bookowo

ISBN e-book 978-83-7859-873-2

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I 2017

Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa

Książka ta powstała z miłości do Małego Księcia i Pragi.

Moje podziękowania należą się Elizie Voss,

która nie bacząc na trudności związane z wychowywaniem dzieci, 

znalazła czas na namalowanie obrazków. Jestem ci wdzięczny.

Mały Książę powraca

Będąc małym chłopcem uważałem, że jeśli na wsi, gdzie dorastałem, danego dnia pada deszcz, musi padać na całej kuli ziemskiej. Ludzie na ulicach chodzili z parasolami, więc z całą dziecięcą pewnością wierzyłem, że tego dnia tak wygląda cały świat: zachmurzone niebo, krople deszczu spadające na ziemię i ludzie uciekający przed ulewą.

Gdy zapytałem mamę, dlaczego ci ludzie uciekają, odpowiedziała:

– Boją się, że zmokną.

Nie rozumiałem tego, ponieważ bardzo kochałem deszcz. Właściwie można powiedzieć, że wyczekiwałem go z utęsknieniem. I za każdym razem, gdy wreszcie nadchodziła ta straszliwa dla dorosłych ludzi pogoda, prosiłem matkę, żeby pozwoliła mi wyjść przed dom. Na szczęście była wspaniałą i wyrozumiałą matką, dlatego pozwalała mi biegać po śliskiej zielonej trawie i bawić się w strugach deszczu, nie bacząc na przemakające buty, które potem należało wysuszyć. Cały czar krył się właśnie w mokrym ubraniu i kroplach ciepłego deszczu spływającego po moim małym ciele. Włosy przylepiały mi się do głowy, oczy zalewał deszcz, ziemia zamieniała się w błoto i wszędzie pojawiały się kałuże pełne ciepłej wody, do których wskakiwałem radośnie, rozpryskując je na wszystkie strony. Ścieżka przed domem wyglądała jak mały rwący potok, więc biegałem po niej radośnie tam i z powrotem.

I pachniało tak przyjemnie. Deszczem…

W tamtym okresie swojego życia wierzyłem też, że jeśli będę miał parasol, wystarczy tylko że wejdę na pobliski pagórek i trzymając go mocno w ręce, skoczę w dół. Parasol powinien zamienić się w spadochron, jak to często widywałem w bajkach, a ja sam miałem spadać powoli w dół. Oczywiście, jak się szybko przekonałem, nie działało to w ten sposób. Chociaż próbowałem wiele razy, zawsze spadałem ciężko na ziemię.

Deszcz oznaczał dla mnie zabawę i śmiech.

Na ludzi uciekających z krzykiem, próbujących ukryć się przed deszczem patrzyłem jak na gości z obcej planety. Przecież można bać się potworów czających się za rogiem, ale nie deszczu! Nie rozumiałem dorosłych.

Będąc dzieckiem, zaobserwowałem jeszcze wiele ciekawych zjawisk występujących na świecie, jednak najbardziej dziwiłem się ludziom wiecznie narzekającym na brak czasu.

Dzień dla dziecka jest długi jak tydzień, a czasem nawet miesiąc dla dorosłego. Zdaje się, że trwa wiecznie i nigdy nie chce się skończyć. Czas jest pojęciem względnym. I może rzeczywiście czas dla dziecka nie istnieje, ponieważ jak może istnieć coś, czego nie ma…

Dzień dorosłego człowieka trwa krótko i często zdarza się, że wielu ludzi nie zdąży załatwić swoich spraw. Nieustannie słyszałem:

– Ja nie zdążę tego zrobić…

– Brak mi na to czasu…

– Ten czas tak szybko ucieka…

A przecież mieli oni tego czasu równie wiele jak ja. Oczywiście z wiekiem zrozumiałem, o co w tym wszystkim chodziło: im człowiek robił się starszy, tym więcej przybywało mu obowiązków i dlatego nagle zaczynało mu brakować czasu.

Później odkryłem tajemnicę szybko biegnącego czasu i potrafiłem go spowolnić. Aby zrozumieć jej działanie należało powrócić do czasu wczesnej młodosci.

Otóż należało w ciągu dnia zaprzątać sobie głowę tylko takimi sprawami, które naprawdę były tego warte. W chaosie i nawale pracy człowiek nie potrafi myśleć racjonalnie lub uważa, że wszystko, co musi zrobić i załatwić naprawdę jest potrzebne i niezwykle ważne. To nieprawda. Dzięki obserwacji mojego własnego świata stałem się panem czasu i od tamtego momentu żyłem o wiele szczęśliwiej.

Kiedy poszedłem do szkoły, poznałem historię Małego Księcia. Oczywiście byłem już zbyt duży aby w niego wierzyć, jednak jego historia bardzo silnie na mnie wpłynęła, ponieważ przez długie lata nie mogłem o niej zapomnieć.

Prawdą jest, że ludzie dorośli zatracają wiarę i przestają widzieć rzeczy czy świat oczami, jakimi patrzy na nie dziecko. I ja się zmieniałem. Albo może zmieniał mnie świat, w którym przyszło mi żyć…

Wiedziałem też, że Antoine de Saint-Exupéry musiał wymyślić opowieść o małym chłopcu z innej planety. Przecież każdego dnia ludzie wymyślają różne historie i piszą najdziwniejsze książki. Opisana przez niego osoba to wytwór bujnej wyobraźni autora. Taką miałem pewność.

Ludzie podczas pisania książek wymyślają nieprawdziwe historie, potrafią to robić nawet w życiu osobistym, czego byłem świadkiem nie raz.

Czasami ludzie tak zmyślają, że gubią się w kłamstwach i zatracają granice przyzwoitości. Wymyślona historia może znaleźć się w książce, ale w życiu staje się niebezpieczna.

Książka „Mały Książę” leżała u